Benvido á casa!

por


Don Bosco en Compostela
22 e 23 de maio de 2012

Eran as cinco menos cuarto da tarde do martes 22 de maio cando as campás da catedral empezaban a repicar a gloria transmitindo a súa alegría a toda a cidade. Procedente de Castrelo (Cambados) Don Bosco peregrinaba á tumba do Apóstolo para agradecer o don da fe, e -cal novo Santiago- para alentar  aos ‘peregrinos’ que continúan a súa misión.

Don Bosco chegou á Praza da Quintana desde a que os salesianos presentes acompañárono á porta do Perdón (Pratarías) onde o estaban esperando o Señor Arcebispo, unha nutrida representación do cabildo catedralicio, outros presbíteros e o alcalde da cidade. O cortexo entrou á catedral e acompañado polas notas que daba o monumental órgano, dirixiuse pola nave lateral até o Pórtico da Gloria, desde o que iniciou o seu itinerario cara ao Altar Maior.

A Celebración da Palabra foi testemuña da desapropiación…; Don Bosco non é dos salesianos, é da Igrexa, -repetían varias voces-. Salesianos, mozos e membros da Familia Salesiana tamén tiveron oportunidade de agradecer a Don Bosco a súa chegada á cidade. Un entrañable Julián Barrio deu a benvida a Don Bosco á catedral, lembrounos o don da común vocación á santidade e agradeceu o testemuño e a colaboración misioneira da Familia Salesiana na arquidiocese. Trala homilía e a oración dos fieis, o botafumeiro honrou tamén ao apóstolo da mocidade, mentres soaba o himno ao apóstolo Santiago. O Señor Inspector, emocionadamente, interveu pondo a Don Bosco as palabras de ruborizo agradecido polas atencións e afecto mostrado en tal benvida.

A bendición do señor arcebispo e o “Cantemos hermanos” deron paso á saída procesional de despedida na calor do prolongado aplauso espontáneo que ía levantando Don Bosco ao seu paso pola catedral.

Logo da catedral, Don Bosco foi a onde lle gustaba estar, ao patio do seu Oratorio. No Centro Xuvenil Don Bosco esperábano os nenos, os animadores, os veciños e os membros da Familia Salesiana que tamén o acompañaran na celebración precedente. Globos, confetti, foguetes, pancarta de ‘Benvido Don Bosco!!!’,… dicíannos que estabamos noutro ambiente. A campá de San Antoniño tamén tocou e o director da obra explicou o sentido desta visita de Don Bosco e a importancia do seu paso polo patio, polo patio do Centro Xuvenil que é a súa casa. ‘Grazas por crer en nós e vira ou noso encontro’ foron as palabras que repetimos en varias ocasións para agradecer a Don Bosco a súa visita. A foto de familia baixo o sol que nos acompañou durante a xornada deu paso ao traslado procesional da Urna coa reliquia de Don Bosco áIgrexa Conventual das Madres Dominicas de Belvís.
Co alegre balbordo das festas o traslado procesional chegou ao templo conventual das Nais Dominicas, que estaban a esperar; repicando tamén á gloria as súas campás mentres Don Bosco ingresaba no templo namentres se entoaba, para que todos cantasemos ‘Hoy Señor te damos gracias’. Membros da Familia Salesiana, seminaristas, presbíteros, diáconos, relixiosos e relixiosas, seglares… acompañaran a procesión e querían neste instante un momento de oración persoal ante Don Bosco. A hora e media que precedeu á celebración da eucaristía foi un continuo discorrer de xente que chegaba, achegábase, sentaba, rezaba…
Ás oito e media da tarde daba comezo a eucaristía, votiva de san Juan Bosco, presidida polo Señor Inspector. Unha vintena de presbíteros concelebrantes, a comunidade dominica e unha igrexa abarrotado de xente e animada por un coro, milagre de comuñón de Don Bosco, foron os elementos contextuales para facer memoria agradecida daquel que acolleu o don de ser pastor dos mozos. Representación de moitas realidades eclesiais, participación festiva, espiritualidade pascual… respiráronse durante toda a celebración eucarística.
Rematada a celebración de eucaristía, e tido un tempo para ultimar os preparativos, ao redor das dez e media daba comezo a ‘Vixilia de oración con Don Bosco’. Novamente desbordados pola inxente participación, a Vixilia pretendía, nunha cidade que pode coñecer pouco a Don Bosco, axudar a rezar coa espiritualidade de Don Bosco, agradecendo a Deus o gran don que nos fixo con el. Por iso, a oración discorreu desde o mirar cos ollos de Don Bosco para iluminar a nosa vida desde Deus como el; ao achegarnos á súa Urna para confiarlle as inquietudes do noso corazón e recibir a súa ‘palabriña ao oído’; para deixarnos comprometer no traballo do Reino como o fixeron as súas mans. As sentidas boas noites do director e o petisco de confraternidade que seguiu á vixilia puxeron de manifesto, novamente, a gran capacidade de convocatoria que Don Bosco segue tendo.
As Madres Dominicas urxíronnos a saír da igrexa, tamén elas querían achegarse a Don Bosco…
A mañá do día vinte e tres, véspera de María Auxiliadora, cando se abriron as portas da igrexa ás sete e media da mañá, xa había xente esperando. A celebración de laudes, presidida polo Inspector e cunha sinxela homilía sobre o itinerario espiritual mariano de Don Bosco, estivo moi concorrida (máis dun cento de persoas). Logo da oración matutina, o director da comunidade de Santiago fixo entrega simbólica da Urna de Don Bosco ao director da comunidade de Vigo, que se desprazou até a cidade para recibilo. Soando os acordes do órgano do convento e as campás, Don Bosco saíu do templo, atravesou o ‘túnel do Portal’ e subiu ao furgón que o trasladaba a Vigo a celebrar a festa de María Auxiliadora.

Grazas Don Bosco por seguir sendo peregrino!

Segundo Cousido SDB

También te puede interesar

Deja un comentario

Este sitio utiliza cookies de Google para prestar sus servicios y para analizar su tráfico. Tu dirección IP y user-agent se comparten con Google, junto con las métricas de rendimiento y de seguridad, para garantizar la calidad del servicio, generar estadísticas de uso y detectar y solucionar abusos. Aceptar Más información

Privacy & Cookies Policy